គ្មានឫសវិញ្ញាណក៏ហាត់វិជ្ជាបាន

ក្នុងពិភពដែលឫសវិញ្ញាណកំណត់វាសនាអ្នកហាត់វិជ្ជា មនុស្សដែលគ្មានឫសវិញ្ញាណត្រូវគេចាត់ទុកថាគ្មានឱកាសឈានទៅកាន់ផ្លូវអមតៈឡើយ។ ហាន ហ្វាន ជាក្មេងបម្រើថ្នាក់ទាបបំផុតក្នុងបក្សដាវលីវលី គ្មានទាំងឫសវិញ្ញាណ និងខ្នងបង្អែក សូម្បីតែអាហារមួយពេលឆ្អែតក៏ពិបាករក។ គេគិតថាជីវិតនេះមានតែការតស៊ូរស់ទាំងវេទនា រហូតដល់ថ្ងៃឡើងភ្នំកាប់ឫស្សី ហើយរើសបានដាវបាក់ចាស់ច្រេះមួយឈ្មោះហ្វូសៀន។ ចាប់ពីពេលនោះ រាល់ការគ្រវីដាវកាប់ឫស្សីធ្វើឱ្យថាមពលវិញ្ញាណហូរចូលរាងកាយ ការកាប់ថ្មជួយពង្រឹងកាយសម្បទា ហើយការប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវធ្វើឱ្យកម្រិតវិជ្ជារបស់គេកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដាវដែលមើលទៅឥតតម្លៃក៏ក្លាយជាគន្លឹះឱ្យក្មេងបម្រើម្នាក់ប្រជែងជាមួយអ្នកមានទេពកោសល្យ និងបំបែកជំនឿថាគ្មានឫសវិញ្ញាណមិនអាចហាត់វិជ្ជាបាន។